Vlaams Nationaal Zangfeest gaat niet door wegens ziekte

 

We zouden allemaal denken dat dit is omwille van Corona maar helemaal niet want de gemiddelde ouderdom van de deelnemers ligt zo hoog dat ze tegen dan allemaal zouden moeten gevaccineerd zijn tenzij ze teveel naar hun jongere extreemrechtse belhamels hebben geluisterd en zich niet hebben laten vaccineren. Maar tegen de ziekte die de organisatoren zorgen baart blijkt er geen vaccin te bestaan.

 

Nee het gaat over een totaal andere ziekte die ook al tijdens de vorige editie de organisatoren van de steeds legere zaal parten begon te spelen. Een steeds groter aantal van de deelnemers herinnert zich door hun oudere leeftijd steeds meer enkel nog dingen van toen ze jong waren en heeft totaal geen besef meer in welke wereld ze vandaag leven en dat geeft aanleiding tot zeer ambetante taferelen.

 

Nogal wat oudere deelnemers die geen enkel schuldbesef hebben over hun collaboratie met de nazi's tijdens de bezetting maar wel gemakkelijkerwijs alle nazi-misdaden zo diep mogelijk in hun vergetelijkheid verstopten krijgen hun laatste jaren steeds meer moeite met de naam van het evenement.

 

De organisatoren kregen immers steeds meer antwoorden terug van deelnemers dat ze heel blij waren dat er een Nationaal Vlaams zangfeest zou plaatsvinden en dat ze hun oudere ss liederboeken weer zouden meebrengen zoals in de goede oude tijd. Sommigen schreven met een knipoog dat ze de woordspeling wel begrepen hadden en dat Nazi Vlaams zangfeest de eche naam was. De afstand tussen Nationaal Vlaams en Nationaal Socialistisch Vlaams is niet ver weg voor deze uitstervende generatie onverbetelijken.

 

Ook tijdens het zangfeest moesten de organisatoren vragen aan de 'ordedienst' om goed op te letten want toen de trommelfanfare van het VNJ verleden jaar opkwam stonden opeens een aantal oudere mannen op om de Hitlergroet te brengen en die waren nogal verbaasd dat de anderen bleven zitten wat ze totaal respectloos vonden. Dit zou natuurlijk allemaal niet goed overkomen op tv en dus werd snel aan hun familie gevraagd om tijdens de volgende oude trommeltochten de handen van hun grootvader goed vast te houden. 'Opa, je mag dat thuis elke ochtend doen, maar hier best niet'.

 

Het ergste probleem was echter dat deze oudere kenners van de nationalistische folklore in enkele van de geselecteerde vlaamse liederen de Duitse versie herkenden en die uit volle borst in het Duits begonnen te zingen, wat natuurlijk ook niet aanvaardbaar was voor de meer gematigde verloren gelopen nieuwsgierige zangliefhebber die dacht dat Vlamingen vooral Hollandse Schlagers zongen. In die kringen blijkt men vooral het Duits goed te beheersen naast het ZuidAfrikaans uit de tijd van apartheid.

 

Men had dan aan Schild en Vriend gevraagd om iets op te zetten voor jongeren maar die waren met zo weinig dat een tafel genoeg was voor een algemene ledenvergadering. Tevens gingen hun ideeën niet verder dan Noorse lieders en wat techno zodat het voor de organisatoren duidelijk was dat die twee publieken zeker niet naast elkaar zouden blijven zitten en zeker niet zouden wachten tot de andere kant gedaan heeft om de zaal te verlaten. Het aan de oudere generatie geven was ook geen optie want die wilden alleen dezelfde liedjes zingen die ze al jaren zingen en aangezien ze uitstervend waren kon het zangfeest binnen een aantal jaren in een café plaatsvinden.